De wereld aan je voeten in Schladming-Dachstein

De wereld aan je voeten in Schladming-Dachstein

Austriantime staat synoniem voor genieten. Gedurende acht dagen gaat Reisreporter Bruno op zoek naar unieke plekken en momenten in enkele Oostenrijkse plaatsen en regio’s. In het groene hart van Oostenrijk, Stiermarken, stopt hij voor een avontuurlijke bergwandeling. Bij zonsopgang overvalt hem zelfs een haast onbeschrijfelijk gevoel van intens geluk.

Geluk zit vaak in de eenvoudige dingen. Gebruiken ze daarom in Stiermarken de slogan ‘de natuur als bron van leven’?

Door het groene hart van Oostenrijk
Stiermarken beweert het groene hart van Oostenrijk te zijn en herbergt zeven natuurparken. Hun leuze, ‘de natuur als bron van leven’, past perfect in mijn beeld van #Austriantime. Om hiervan te proeven trek ik samen met blogkompanen Sofie en Bart naar één van die natuurgebieden, het Natuurpark Sölktäler in de regio Schladming-Dachstein. Wintersportliefhebbers kennen wellicht het gebied met de uitdagende afdalingen en skitochten in het Dachsteingebergte. Voor ons staan ‘zomerse’ actieve belevingen op het programma met als hoogtepunt een zonsopgang na een bergwandeling.

Van kasteel tot pastorij
Eerst wil ik wat opsteken van de lokale fauna en flora. Geen beter adres hiervoor dan het 14-eeuwse kasteel Schloss Grosssölk met zijn Jezuïetentuin. Wandelgids Volkhard wacht er ons op en vertelt met veel fierheid over de natuurlijke schoonheid van de regio. In zijn verhaal keert hij terug naar de 17-de eeuw toen het kasteel nog een belangrijke rol had op de handelsroutes via de Sölktälpas. In die tijd kocht de Jezuïetenorde het kasteel dat na de ontbinding van die orde tot 1998 dienst deed als pastorie.

Culinaire kruiden en geschiedenis opsnuiven in Schloss Grosssölk.
Culinaire kruiden en geschiedenis opsnuiven in Schloss Grosssölk.

In de leer bij de Jezuïeten
Sindsdien maakt het adellijk optrek onderdeel uit van het natuurpark als ‘educatief’ Natuur Park Huis. In de binnentuin teelden de paters geneeskrachtige en culinaire kruiden. Vooraleer over te gaan op het ‘savoureren’ van de planten bezoeken we de tijdelijke tentoonstelling over de terugkeer van de wolven. Het goud van de berg, de Ennstaler Steirerkäs, vormt de permanente expositie. Deze kaas erkend als streekproduct heeft een lange traditie en historiek die start in de middeleeuwen.

Als een kronkelende slang naar de Sölkpass
Aan het einde van ons bezoek komen we tot het bourgondisch luik: de smaakbeleving van de kaas en een kruidendrankje degusteren. Alvorens over te gaan tot de lunch rijden we naar de Sölkpass. Als een slang kronkelt de weg naar een hoogte van 1.790 meter. Geliefd bij wielertoeristen en motards zie ik. Maar niet altijd zonder gevaar, toont een niet mis te verstaan verkeersinformatiebord. Volkhard toont met zijn vinger de 2.277 meter hoge Hornfeldspitze waar we morgen, voor zonsopgang, naartoe wandelen.

Een kapel langs de Sölkpass, voor al uw schietgebedjes.
Een kapel langs de Sölkpass, voor al uw schietgebedjes.

Tafelen bij aartshertog Johan
“Wie wil kan nu nog een schietgebedje maken in de bergkapel”, grapt onze wandelgids. Misschien wel nodig, antwoord ik knipogend, want het parcours naar de bergtop oogt op zijn minst gezegd avontuurlijk. Maar dat zijn zorgen voor morgen! Eerst krachten opdoen voor onze namiddagwandeling. Lunchen doen we in de Erzhertog Johan Hütte, vernoemd naar een aartshertog die de natuurpracht hier wist te waarderen. De voeten worden onder lange houten tafels geschoven waar we onder grote parasols goed beschut zitten voor de zon.

Inspanningen vragen stevige maaltijden
Berghutten staan vaak garant voor eenvoudige maar stevige maaltijden. Dat is hier niet anders, bemerk ik na het zien van de menukaart. Omdat ons nog een wandeling als opwarmer voor morgen te wachten staat, laat ik me verleiden door de Spätzlepfanne met kaas en uien. Een Spätzle gerecht bestaat uit kleine stukjes deegwaar, gepocheerd in kokend water. Naargelang de lokale tradities en afwerking kan dit pastagerecht als hoofschotel of zijschotel bij vleeswaren geserveerd worden. Voor het vertrek vlij ik me even, overvol, neer op een houten ligzetel.

Van al dat smullen wordt een mens al eens moe.
Van al dat smullen wordt een mens al eens moe.

Langs de vele unieke uitzichten van de Mahdfeldalm
Amper vijf minuten na onze start stuiten we op een berghut, vrij van enige nutsvoorziening. Terwijl we wat slaperig op het zonnig terras wachten, bereidt de gastvrouw heerlijk geurende koffie op een gasvuur. Aanvankelijk gaat het gestaag omhoog, maar na een zoveelste bocht in het pad ‘bijt’ het stijgpercentage flink in de kuiten. Onderweg toont de Mandfeldalm zich langs zijn schoonste kanten. Prachtige vergezichten prikkelen onze netvliezen. Op het keerpunt van onze beklimming bereiken we aan andere berghut waar frisdrank letterlijk fris bewaard wordt!

Mahdfeldalm-03

Op wandel langs de Mahdfeldalm.
Op wandel langs de Mahdfeldalm.

Frisse verrassing gebaseerd op vertrouwen
In een uitgeholde boomstam waar koud bergwater doorheen stroomt, liggen flesjes limonade en bier. Wandelaars of aangelanden betalen de boer, bij afwezigheid, door gepast geld in een ‘collectebus’ te steken. Een aangename verrassing en een bij ons haast ondenkbaar of haalbaar gebruik gebaseerd op vertrouwen. De afdaling gaat over een afwisselend pad, de ene keer mooi onderhouden en effen om daarna over te gaan tot hobbelig met uitstekende rotsblokken. De boer passeert ons in een jeep, die eerder als rijdend wrak kan omschreven worden. We verbazen ons dat hij in dit ding nog boven geraakt via deze erbarmelijke weg.

Aan de vooravond van onze nacht slapen bij de koeien op de Kaltenbachalm.
Aan de vooravond van onze nacht slapen bij de koeien op de Kaltenbachalm.

Slapen boven de koeienstal
Tijd om onze intrek te nemen in de boerenhut op de Kaltenbachalm. Hier verblijven boeren tijdens de zomermaanden wanneer de koeien grazen op de groene almen. Luxe en comfort vergeten we even. Hier slapen we boven de koeienstal op eenvoudige matrassen en in slaapzakken. Na een gezellige avond én een te korte nacht vertrekken we om drie uur voor de zonsopgangwandeling.

Naar de top van intens geluk
Met een koude, gierende wind om de oren trekken we voor het lichtspektakel naar de Hornfeldspitze. Ruim twee uur klimmen we langs een smal rotspad naar boven. Langs de ruggengraat, het laatste stukje, neemt het donker ons dieptegevoel op de steile flanken weg. De euforie piekt bij het zien van het bergkruis terwijl de adrenaline door het bloed schiet. Helaas verhinderen wolken de kleurenpracht van de opkomende zon. Maar de wereld aanschouwen vanaf deze bergtop voelt als een overwinning, een haast onbeschrijfelijk gevoel van intens geluk.

Zonsopgang Zonsopgang-02

Een stevige klim wordt beloond met een uitzonderlijk uitzicht op al het moois dat Schladming-Dachstein te geven heeft. Heerlijk!
Een stevige klim wordt beloond met een uitzonderlijk uitzicht op al het moois dat Schladming-Dachstein te geven heeft. Heerlijk!

PRAKTISCHE INFO
Algemeen
Toerisme Schladming Dachstein | Internet: www.schladming-dachstein.at  (Nederlandstalig)
Toerisme Stiermarken | www.steiermark.com/nl
Toerisme Oostenrijk
 | Internet: www.austria.info/be  (met meer info over #austriantime beleving)
Bereikbaarheid
Met de wagen | Afstand Brussel – Großsölk: 1.000 km
Met het vliegtuig vanuit Brussel | Wij vlogen met Lufthansa vanuit Brussels Airport via Frankfurt naar Innsbruck. Daarna huurden we een wagen bij Sixt om onze roadtrip te vervolgen.
Zien en doen

Naturpark Sölktäler | Internet: www.soelktaeler.at
Kasteel Grosssölk en Jezuïetentuin | Grosssölk 55, Grosssölk | Internet: www.schladming-dachstein.at/nl/service/a-z/castle-grosssolk-with-jesuitgarden_az677025
Eten en drinken
Erzhertog Johan Hütte | Internet: i68458.wixsite.com/erzherzog-johann
Overnachten
Kaltenbachalm berg- en schuilhut| Internet: www.schladming-dachstein.at/de/naturpark-soelktaeler/huette-schutzhuette/kaltenbachalm

Foto’s: © Bruno Loockx

Zin in meer #AUSTRIANTIME?

Leave a Comment